سلام و عرض ادب خدمت همه ی هم کلاسی های قدیمی که

 خاطره هاشون برای من همیشه تازه ی تازس

اینو برای تعارف و از این حرفا نگفتم...هنوزم با اینکه ۷ ماه تمومه ازتون جدا شدم شیرینی تک تک لحظه های با هم بودنمون و کاملا حس

می کنم...تنها فرقش با قبل اینه که دل تنگی، حسرت و یه کمی غصه به حس قشنگی که با شما بودن بهم می داد اضافه شده...

قبل از این که شروع به نوشتن کنم داشتم عکساتون و تو وبلاگ نگا می کردم...هر کدومو که می دیدم لحن صداش و ناخوداگاه صدای خندش تو گوشم می پیچید!!!شاید دلیلش اینه که بیشتر از هر چیز دیگه ای، تو این ۴ سال صدای خنده تونو شنیدم...

درسته که می گن یه خاطره ی دورهرچی شادتر باشه ادم و غمگین تر میکنه!!!!!!